«من نیایم، چه کسی از وطن دفاع کند؟»؛ همسر شهید ایوب شیری از ایستادگی همسرش در جنگ ۱۲ روزه روایت میکند

به گزارش نوید شاهد کردستان، گاهی یک جمله از زبان عزیزانمان، سالها در ذهن و قلبمان باقی میماند؛ جملههایی که شاید در لحظه بیان، ساده به نظر برسند، اما پس از رفتن آن عزیز، به خاطرهای فراموشنشدنی تبدیل میشوند.
همسر شهید والامقام ایوب شیری، یکی از خاطراتی را که پس از شهادت همسرش هر روز در ذهن مرور میکند، به روزهای جنگ ۱۲ روزه بازمیگرداند؛ روزهایی که نگرانی از جنگ و احتمال وقوع اتفاقات ناگوار، دل خانوادهها را ناآرام کرده بود.
او روایت میکند: «شهید شیری در آن روزها مرخصی بود که با او تماس گرفتند و گفتند باید به محل خدمت برگردد و آمادهباش باشد. به خانه آمد، وسایلش را جمع کرد و آماده رفتن شد. هرچه به او گفتم نرو، خطرناک است، قبول نکرد و گفت نمیشود، باید بروم.
چند روزی که سر کار بود، من خیلی بیقرار و مضطرب بودم. یک روز به او گفتم: جنگ است، موشکباران است؛ کاش تو نظامی نبودی تا من اینقدر استرس و نگرانی نداشتم.
خندید و گفت: میخواستی چهکاره میشدم که اینهمه استرس نداشته باشی؟
بعد با همان آرامش همیشگی گفت: من نیایم، چه کسی بیاید؟ نمیشود به خاطر نگرانی خانوادههایمان، اینجا را رها کنیم تا دشمن بیاید و خاکمان را بگیرد.
او در ادامه به من گفت: از مرگ نترس؛ هر کجا باشی و هر لباسی به تن داشته باشی، وقتی موعدش برسد، مرگ به سراغت میآید. پس چه مرگی بهتر از شهادت؟ شهادت نصیب هر کسی نمیشود.»
همسر شهید ایوب شیری میگوید این حرفها و آن روزها پس از شهادت همسرش بارها در ذهنش مرور میشوند؛ روزهایی که او با وجود نگرانی خانواده، دفاع از وطن و انجام وظیفه را بر آسایش و امنیت شخصی خود مقدم میدانست.
امروز آن گفتوگوی کوتاه، برای همسر شهید به خاطرهای ماندگار تبدیل شده است؛ خاطره مردی که در روزهای سخت، با ایمان و احساس مسئولیت ایستاد و معنای واقعی تعهد به وطن را در عمل نشان داد.