ابراهیم رهبری، جوانی از روستای فاریاب رودان، که زندگی‌اش را با دامداری و کشاورزی گذراند، با شروع جنگ تحمیلی و ایمان قوی به آرمان‌های امام خمینی (ره)، به جبهه‌های حق علیه باطل پیوست. او که همیشه با صفا و مهربانی شناخته می‌شد، در کنار عشق به اهل بیت، در مراسم عزاداری سیدالشهداء شرکت می‌کرد و با دلی پر از ایمان جنگید تا اینکه در ۳۰ مهر ماه ۱۳۶۲ در جبهه مریوان به شهادت رسید و به دیدار محبوب حقیقی نائل آمد.

در تاریخ پرافتخار انقلاب اسلامی ایران، جوانانی بودند که با قلبی سرشار از ایمان و عشق به آرمان‌های مقدس، راه سخت دفاع از دین و میهن را انتخاب کردند و جان خود را در راه خدا فدا کردند. شهید بهروز بدرالدینی یکی از همین جوانان بود که زندگی‌اش نمادی از ایمان، مجاهدت و ایثار شد. این زندگینامه کوتاه گوشه‌ای از تلاش‌ها و رشادت‌های اوست؛ پاسداری که در راه اعتلای انقلاب و دفاع از ارزش‌های الهی، به فیض شهادت نائل آمد.

شهید شنبه عیسوی، کارگر ساده‌ای از روستای سرجوییه شهرستان رودان، با وجود زندگی سخت و مسئولیت سنگین خانواده، در دفاع از میهن لحظه‌ای درنگ نکرد و سرانجام در حملات هوایی دشمن به خرمشهر در مهرماه ۱۳۵۹ به شهادت رسید؛ پیکرش هرگز بازنگشت اما یادش در زادگاهش جاودانه ماند.

جانباز سرافراز «غلامرضا امیری توسلی» درباره حضورش در جبهه و نحوه مجروحیتش چنین روایت می‌کند: برای دوره آموزشی به کرمان اعزام شدم و پس از دو ماه آموزش، ما را به لشکر ۲۱ حمزه در تهران تقسیم کردند. زمانی که به خرمشهر رسیدیم، این شهر تازه آزاد شده بود و از آنجا به سمت منطقه شلمچه حرکت کردیم. در آنجا قصد داشتم یکی از رزمندگان را به داخل آمبولانس منتقل کنم که ناگهان تیر به دست راستم اصابت کرد و مجروح شدم. با اینکه زمان زیادی از مجروحیتم نگذشته بود، اما باز هم به جبهه رفتم، چون حضور در جبهه برایم از خانه راحت‌تر بود.

دوست شهید تعریف می‌کند: یکی بود که در محله او را به عنوان آدمی شرور می‌شناختند و بین مردم انگشت نما شده بود. تقریباً همه‌ی جوان‌های محله را سیگاری کرده بود، مردم طردش کرده بودند، از چشم و دل همه افتاده بود. وصله‌ی ناجور محله به حساب می‌اومد. عبدالله تا شنید همه طردش کرده‌اند خیلی ناراحت شد.

پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان هرمزگان تصاویر به یادگار مانده از شهید «حسین بازماندگان قشمی» را برای علاقه‌مندان منتشر کرد.

جانباز سرافراز «نادر غلامحسین کهوری» درباره نحوه مجروحیت خود در عملیات فاو چنین روایت می‌کند: سال ۱۳۶۵ خدمت من به پایان رسیده بود، اما به خاطر شروع عملیات والفجر ۸ و آزادسازی فاو، بیش از یک ماه اضافه خدمت کردم. در همین عملیات بود که مجروح و دچار آسیب شیمیایی شدم.

شهید «غلام نجفی»، با ایمان و تعهدی مثال‌زدنی، از دوران نوجوانی مسیر مجاهدت را برگزید و با ترک تحصیل، راهی جبهه‌های دفاع مقدس شد. او که در خانواده‌ای متدین پرورش یافته بود، پس از حضور مداوم در جبهه و گذراندن دوره سربازی، سرانجام در تاریخ بیست و سوم خرداد ۱۳۶۷ در منطقه قصر شیرین بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید و پیکر پاکش در گلزار شهدای دهبارز رودان آرام گرفت.

دست‌نوشته شهید گرانقدر «غلام نجفی» برای علاقه‌مندان منتشر می‌شود. وی در نامه‌ای به خانواده‌اش می‌نویسد: خدمت پدر عزیز و ارجمندم، سلام عرض می‌کنم. پس از تقدیم سلام و آرزوی سلامتی برای آن پدر بزرگوارم، از خداوند متعال خواهان سلامتی و تندرستی شما هستم و امیدوارم حالتان خوب باشد، ناراحتی و نگرانی نداشته باشید و همیشه در کمال خوشی زندگی کنید.

برادرزاده شهید تعریف می‌کند: سیدابراهیم مردی بسیار مهربان و وظیفه شناس بود و فعالیت‌های سیاسی علیه رژیم شاه را جزء وظایف خود می‌دانست. مردی با خصوصیات سیدابراهیم، شهادتش هم برای جوانان ما سرمشق و الگو است.