نوید شاهد هرمزگان پلاک شناسایی به جا‌مانده از شهید «علی سلیمی» را منتشر می‌کند.

جانباز سرافراز «عیسی جلالی» درباره حضور خود در جبهه چنین روایت می‌کند: هفده ساله بودم که در سال ۱۳۶۴ به‌ صورت داوطلب و به عنوان بسیجی عازم جبهه شدم. در عملیات‌های کربلای چهار و کربلای پنج حضور داشتم. در یکی از این عملیات‌ها از ناحیه پای چپ مجروح شدم و دو ترکش نیز به پشتم اصابت کرد که هنوز هم در بدنم باقی مانده است.

شهید «سیده طاهره صمدی»، متولد ۲۵ خرداد ۱۳۵۹ در شهر دبی، دانش‌آموز دوم ابتدایی بود که در کنار خانواده‌ای متدین و دوست‌دار اهل‌بیت(ع) رشد یافت. او دوازدهم تیرماه ۱۳۶۷، در جریان حمله موشکی نیروهای آمریکایی به هواپیمای مسافربری ایرباس ایران بر فراز آب‌های خلیج‌فارس، همراه با پدر، مادر و خواهرانش به شهادت رسید و نامش در شمار شهدای مظلوم آن حادثه ماندگار شد.

شهید «محمد نجفی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: زمانی که خبر شهادتم را شنیدید، گریه نکنید و مرا ناکام نخوانید؛ چراکه من به آرزوی خود رسیده‌ام. شهادت را عروسی خود می‌دانم. بدانید که در این عروسی، قبر حجله من است، کفنم لباس دامادی من و خون سرخم حنای عروسی‌ام.

برادر شهید تعریف می‌کند: شهید می‌گفت؛ تا زمانی که اسلام در خطر است و دشمن می‌خواهد انقلاب اسلامی را از پا درآورد، نشستن در حجله عروسی برای من جایز نیست. ما با خدای خود عهد بسته‌ایم که تا بیرون راندن دشمن از خاک کشورمان آرام ننشینیم.

شهید «عبدالحمید روان‌بخش» از نسل جوانانی بود که در روزگار سخت دفاع مقدس، درس ایمان و ایثار را نه فقط در کتاب‌ها، بلکه در میدان عمل آموختند. او در روستای دهکار دیده به جهان گشود و از همان سال‌های نوجوانی، با دلی سرشار از عشق به اسلام و قرآن، مسیر زندگی خود را در جهت دفاع از ارزش‌ها انتخاب کرد. سرانجام در جزیره فاو، آسمانی شد و نامش در شمار شهیدان سرافراز میهن ثبت گردید.

مادر شهید تعریف می‌کند: شهید یک‌ بار برای آماده‌ کردن غذا و کمک به سفره امام حسین(ع) به مسجد محل رفت. پس از پایان کار، به خانه بازگشت؛ اما حال و هوایش متفاوت بود. میان اهل خانه نشست و با چشمانی اشک‌ بار، با سوز دل گریه می‌کرد و نسبت به مقام اهل‌بیت(ع)، به‌ ویژه سرور و سالار شهیدان حضرت امام حسین(ع)، اظهار ارادت و اشک می‌ریخت.

فرزند شهید تعریف می‌کند: آن زمان پدرم به علت مشکلات اقتصادی و دِینی که از مردم به گردنش بود، مجبور شد برای کار کردن به دبی برود. آنجا هم که بود در مسجد اذان می‌گفت. پدرم همواره به مسجد عشق می‌ورزید. میناب هم که بود، در مسجد پاکوه فعالیت می‌کرد.

نوید شاهد هرمزگان، اسناد تحصیلی به جا‌مانده از شهید «خانعلی ملایی سیروئی» را منتشر می‌کند.

جانباز سرافراز «علی خلیلی گرجی» درباره حضور خود در جبهه چنین روایت می‌کند: سال ۱۳۶۰ بعد از اینکه برادرم شهید شد، به صورت داوطلب بسیجی عازم جبهه شدم. آن زمان ۱۴ سالم بود و دوم راهنمایی بودم. رسته ما آرپی‌جی زن بود و عمده مجروحیت‌هایی که در زمان جنگ برایم اتفاق افتاد در عملیات‌های رمضان، والفجر ۸ و کربلای ۵ بود.