همزمان با سالروز شهادت «رضا بهرامی»، در دست‌نوشته به‌جا مانده از این شهید بزرگوار می‌خوانیم: «پیام من به دوستان این است که پس از شهادتم، می‌خواهم حجله‌ای بزرگ برایم درست کنید، اسم کوچه‌مان را کوچه شهید بگذارید و بر مزارم با صدای بلند فریاد بزنید: شهیدان زنده‌اند الله‌اکبر ...»

همزمان با سالروز ولادت شهید «محمدرضا بابایی» در وصیت‌نامه این شهید بزرگوار می‌خوانیم: «برادران! اتحاد و یکپارچگی خود را بیش از پیش حفظ کنید. البته الحمدلله، انقلاب ما از هر نظر رو به تکامل است؛ ولی از نظر اخلاقی باید از سایر انقلاب‌ها جلو باشیم که نیستیم! در حالی که جامعه سخت احتیاج به این مهم دارد ...»

همزمان با سالروز شهادت «فرهنگ ابراهیمی» و در آستانه برگداشت عید سعید غدیرخم، در وصیت‌نامه این شهید بزرگوار می‌خوانیم: «گواهی می‌دهم که محمد (ص) برگزیده و پیام آور خدا می‌باشد و علی(ع) جانشین و ولی خدا می‌باشد ...»

شهید «مهدی رحمانی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «خواهر عزیزم! این نصیحت را از من قبول کن و فرزندان خود را خوب تربیت کن و حجابت را رعایت کن؛ چرا که بیچارگى ما زمانى فرا مى‌‏رسد که بین ما تفرقه بیفتد ...»

شهید «سیدعلی حسینی‌حسین‌آبادی» در وصیت‌نامه‌اش آورده است: «مواظب امام عزیز و بزرگ باشید. او را تنها نگذارید و سخنانش را به جان و دل بپذیرید و با رأى خویش، گفته‏‌هایش را تفسیر نکنید؛ چرا که ما هر چه داریم از اوست و از قیام بزرگ اوست ...»

شهید «مهدی رحمانی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «مادر جان و پدرجان! وقتى جنازه‌‏ام را براى شما آوردند، نماز شُکر بجا آورید و برایم طلب بخشش کنید ...»

شهید «سعید احمدی» در وصیت‌نامه‌اش آورده است:«بدانید که هیچگاه و هیچ زمانى با استکبار جهانى به توافق نخواهید رسید و همیشه با او در نبرد خواهید بود؛ زیرا استکبار جهانى ذاتاً تجاوزگر است و مطمئن باشید که اگر امروز دم از صلح و دوستى با شما بزند، فردا خیال استعمار شما را دارد ...»

همزمان با سالروز ولادت شهید «جعفر سوهیل» در وصیت‌نامه این شهید بزرگوار می‌خوانیم: «مادر جان! تو باید مانند مادر وهب باشى و چیزى را که در راه خدا دادى، پس نگیرى. پدر جان! تو هم باید ابراهیم گونه رفتار نمایى ...»

شهید «حبیب‌الله محمدبیگی‌سلخوری» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد:«فراموش نکنید که باید از خون شهدا حراست کرد و پاسداری نمود و مسئولیت سنگین شیعه بودن را به یاد آورد ...»

شهید «نبی‌الله محمدی» در وصیت‌نامه‌اش آورده است: «من می‌روم و همه شما نیز خواهید آمد؛ پس در زندگی سعی کنید آزاده باشید تا حرص‌های دنیا فریب‌تان ندهد ...»